با افزودن صابون به آب، نیروی کشش سطحی کاسته می‌شود و پوستهٔ سطح آب منبسط می‌شود. هنگامی که داخل حلقه هوا می‌دمیم تا حباب بسازیم، این پوسته به راحتی کشیده و حباب تشکیل می‌شود. یک حباب صابون در داخل هوا، لایه نازکی از مایع می‌باشد که با هوا محصور شده‌است.

لرد کلوین با پژوهش درباره حباب‌های صابون و شیوه قرار گرفتن آنها در کنار هم، نتیجه گرفت هنگامی که چند حباب صابون به یکدیگر بر می‌خورند همواره مانند سه سطح با زاویه ۱۲۰ درجه با یکدیگر تلاقی می‌کنند و یک فصل مشترک به وجود می‌آورند.

کف صابون بسیار انعطاف پذیر است و می تواند امواج را بر اساس نیرو های سطحی تولید کند. با این حال، یک حباب ساخته شده با مایع خالص به تنهایی پایدار نیست و صابون به مانند یک محلول سورفاکتانت "Surface active agen" برای یک حباب مورد نیاز است.

تصور غلط رایج این است که صابون کشش سطحی آب را افزایش می دهد، صابون در واقع در مقابل، آن را به حدود یک سوم کشش سطحی آب خالص است کاهش میدهد. حباب صابون تقویت کننده نیست، بلکه آنها را از طریق عمل شناخته شده به عنوان اثر Marangoni تثبیت میکند. (اثر Marangoni به نيروهايي مربوط مي شود كه در برابر تخليه (drainage) مايع و ماده سطح فعال در اثر وزن ديواره حباب ، مقابله مي كنند.)

هنگامی که حباب بزرگ تر میشود غلظت صابون در سطح حباب کاهش بیدا میکند بنابر این کشش سطحی افزایش مییابد. پس صابون با تقویت نقاط ضعف حباب کار می کند و از تقویت و امتداد بیش ازحد هر ناحیه حباب جلوگیری می کند. علاوه بر این صابون باعث کاهش تبخیر آب می شود که این دلیلی بر ماندگاری حباب دارد البته این اثر ناچیز است.

دانشمندان و پژوهشگران در حال ساخت حباب‌هایی هستند که هرگز نمی‌ترکند.

بیشترین افراد درون یک حباب صابون ۱۱۸ نفر بودند که این حباب بسیار بزرگ را هنرمندان حباب ساز فن یانگ، دنی یانگ و ملودی یانگ در مرکز کشف علوم سانتاآنا در کالیفرنیا ساختند.